U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Dag 11 Yosemite dag 1

Helaas gisteren (zondag)  geen bericht kunnen plaatsen ivm slechte internet verbinding in Yosemite Lodge. Zondag vertrokken uit Bishop, lekker bakkertje gevonden, broodjes ingeslagen en 3 uur sturen naar Yosemite park. Ruim voor aankomst in het park, veranderde er nogal wat qua omgeving, hoge bergen en veel, heel veel naaldbomen. Grote meren en gigantische keien. Paar keer uitgestapt om foto’s te maken. Eenmaal in het park routekaarten gekregen van de rangers ter plekke en de shuttlebus gepakt dieper het park in. Kom maar op met die beren……een trail lopen van een paar mijl, steil omhoog….moeten we dat wel doen….ja, je loopt helemaal naar de grote waterval. (bridal fall en nervada falls) Na ruim 2 uur bergopwaarts op smalle paadjes de brug over de stromende rivier gekruist. Tja, wel mooi, maar je kunt nog een uurtje omhoog, Wij omhoog, klauteren over keien, smalle afgrondjes en uiteindelijk met onze snufferd recht voor een klaterende waterval van een 60 meter naar beneden, zeik nat werden we maar wat een uitzicht. Sommige idioten gingen nog dichterbij op de gladde keien….nou wij niet, mooie foto’s en film gemaakt, werkelijk ongekend.

 

Je moet je voorstellen dat je in de alpen loopt, maar dan  1,5 keer zo hoog en zo groot als de helft van Nederland. Terug naar beneden in dik 1,5 uur, zon onder, he het begon al te schemeren, snel naar de auto, want ik wil niet in het donker in dit park rijden (hoge bergpassen, geen verlichting en alleen maar slinger de slanger weggetjes. Kapot maar voldaan op het laatste stukje….ja…..een beer in de boom, we zagen hem omdat andere mensen er naar stonden te kijken, de foto zien jullie morgen, wellicht lezen jullie dit verhaal morgen, ligt eraan of internet blijft werken. Trouwens toch knap, internet in het bos. Ons overnachtingsadres is aarde donker 10 houten hutjes en een receptie. We gingen net even in het enige dorpje in 50 km omtrek wat eten. Mega houten hut, met ouderwetse stoelen maar superlekker eten, spercieboontjes met gebakken kip, lekker wijntje…helemaal goed. Toen in het aarde donker weer door de bergen en het bos, dan duurt 8 km best lang. Als er vanavond geen beer zit te knagen aan de ADSL kabel, lees je dit verhaal  maandag, lukt het internet wel, lees je het eerder.

 

Dag 12 Yosemite dag 2 

Het is dus niet anders, geen internet in yosemite. Vanochtend tijdens het ontbijt besloten we eigenlijk om vandaag  maar niet door yosemite te hiken, maar even lekker te luieren bij een van de meren, uurtje rijden. Even bijkomen….Vooraf nog even bij de “general store langs, een soort miniwinkeltje waar ze proberen alles te hebben op een vierkante meter, een andere keuze heb je niet, volgende supermarkt zit op 150 kilometer…geen optie. Eh….brood….hebben ze niet, maar wel een soort crackers, en een pot jam gekocht en wat gekoeld drinken. Kaas en smeerkaas hadden we nog..beetje improviseren voor de lunch is ook niet erg voor een keertje. Rond 12 uur lagen we aan een mega groot meer, zand, wc, mier en wesp vrij, helemaal goed.  Lang kunnen wij natuurlijk niet stil zitten en toen we allemaal boomstammen zagen liggen kwamen mijn dochter en ik op het idee om een vlot te bouwen, mijn zoon vond het maar gedoe, maar toen we eenmaal bezig waren begon ie ook met boomstammen te slepen…..eh…..hoe maak je dat eigenlijk aan elkaar vast……de waslijn …uit de kofferbak……na dik 1,5 uur slepen, knopen en uitproberen, hadden we een vlot waar we op konden peddelen. Nog even wat geklooit in het water en toen even uitrusten.

 

Eten….ik crackers met kaas, jam en smeerkaasjes beleggen, eerste hap…balen, zijn geen crackers zoals wij ze kennen, ze zijn met honing gebakken, smaakte als theebiscuitjes. Maakt het uit, gewoon doen. Rond 2 uur een wijntje en een biertje aan het strandje erbij (Amerikanen zitten je allemaal aan te kijken, drank mag je alleen in hiervoor ingerichte ruimtes drinken)  Wat ons betreft is het strand dat. Rond half vier dwars door Yosemite park naar Sonora/Jamestown, hier staat ons overnachtings motel. Superluxe twee door een deur verbonden slaapkamers, mega grote bedden, koelkast, magnetron, airco, alles erop en eraan, vijf keer beter dan de vorige nacht en een derde van de prijs, snap jij  het, snap ik het ook. Sylvia en ik (en Dinancia een klein beetje) zijn een beetje verbrand, te weinig gesmeerd en je zit natuurlijk op 2,5 km hoogte in dat park…niet aangedacht, verder geen last van. Zojuist in de Wilson-Saloon lekkere steak gegeten en nu dus verhaaltje typen. Morgen twee uurtjes sturen naar San Francisco, naar Jane (Ingrid ik zal Jane de groeten  van je doen) in de Red Coach motor lodge, de middag hebben we bedacht om San Francisco in te gaan, de dag erna hebben we tickets voor Alcatraz en de dag erna hebben we nog niet ingevuld, maar zijn we nog wel de hele dag in San Francisco. Lekker twee nachtjes in hetzelfde hotel, laatste paar dagen hebben we iedere dag steeds alles moeten inpakken.

 

Dag 13 San Francisco 1

Vandaag een korte reis, 2,5 uur van Jamestown/Sonora naar  San Francisco. Rond 9 uur naar de ontbijtplek in het Motel gelopen, ontbijt was inclusief dit keer. Alleen maar pannenkoekjes met stroop, eh…waar is het brood, dat is op…oke, en de sinaasappelsap, de melk, beleg en dat soor dingen…..wanneer vult u het dan weer aan…..eh…NIET…kijk zo kan ik ook inclusief ontbijt op mijn boekingsite zetten. En….er was nog iets, het stonk buiten naar rook, er stond gewoon een stuk bos in de brand verderop, we zagen het over de weg roken……..eh…..weten jullie dat er rookontwikkeling is…..en….is dat gevaarlijk…..oh..meneer, luister gewoon naar de radio…..wat een domme, domme Amerikaanse doos. Brood kun je namelijk gewoon op 200 meter afstand halen bij de supermarkt, dus dat kun je aanvullen als je zelf kunt nadenken, en als mijn motel in een “fire alert zone 1" staat, zou ik goed naar mijn gasten luisteren als ze zeggen dat het brand.  Durft ie muts ook nog te zeggen dat er verderop een prima ontbijtrestaurant zit….ik zeg een enkele reis met de boot naar Saskewatchan (alaska) voor die griet met een t-shirt aan “I am tasty for Polar bears”.

 Naar de supermarkt dan maar, voor ontbijt en lunch, broodjes ingeslagen, biertjes, wijntje, ja het leven is zwaar….en bij Starbucks een heerlijke halve liter cappucino opgehaald. Na 2,5 uur niemandsland met alleen maar maisvelden, graan, gras en hil-billy dorpjes, werden de snelwegen van 2 stroken 7 stroken breed, een wirwar van wegen, tunnels en viaducten, ja er kwam duidelijk een flinke stad in de buurt…2e afslag eraf en de binnenstad in. Ons motel (de red coach motor lodge), staat op de rand van een hele goede buurt en een wokkie-wokkie buurt. Jane (de dame achter de receptie) gaf op de kaart duidelijk aan welke wijk we moesten ontwijken. Even gesetteld in het hotel, alle telefoons, tablets weer WIFI klaar gemaakt en de stad in. Grappig, voor het eerst een lange broek en jas aan gedaan. Een uur voor San Francisco was het nog dik 35 graden en hier met een stevige zeewind 16 tot 17 graden….dat is ff wennen. Jane heeft ons de mooie plekjes op de kaart aangewezen en wij dus met de bus naar de kust/pier want daar speelt het zich allemaal af.  In de bus stop je gewoon 2 dollar in een apparaat en je kan 90 minuten reizen, wat een systeem, kan onze ov-jaarkaart nog wat van leren. Uitstappen in het zicht van het strand en voor 8 dollar ben je dus van de ene kant naar de andere kant van de stad. Allemaal heuvels, wij dachten de ouderwetse trolleytram te nemen, maar hier staan elk uur ongeveer 200 toeristen voor te wachten….die slaan we dus maar over….wel een foto ervan gemaakt, zie de foto’s.

 

Lopen we op de pier, wat komt er toch steeds omhoog in het water…verrek….zeehondjes (zie de foto). Foto van de golden gate brug en alcatraz gemaakt en toen op zoek naar wat te happen, was inmiddels al weer 6 uur. 1e winkeltje “levi-store”. Tja…dan moet je even naar binnen, vette tas naar buiten, sweaters en spijkerbroek voor mijn dochter, mijn zoon had een supermooie winterjas gevonden..hij twijfelde nog….winkel zit er morgen ook nog…..Twee blokken omhoog lopen van de pier zaten de lekkere restaurants had Jane ons verteld, klopte, heerlijk italiaans restaurant. Wij 3 cola light en een sinaasappelsap besteld….he……onze cola smaakt naar chloor. Dit hadden we ook al eerder gemerkt een paar dagen eerder. Wat doen die sukkels nou, ze verkopen je cola uit een machine die kraanwater (wat niet te zuipen is, meer chloor dan in zwembad het wedde) mengt met cola substantie, niet te pruimen, alsof je een glas WC-eend drinkt. Ik ben er klaar mee, wilt u dit mee terugnemen en van de rekening afhalen….oeps….vonden ze niet leuk, ja jammer dan dat jij wel zwembadlippen wil krijgen en je tanden bleekt met cola, wij niet..Eten was verder helemaal top. Ze hebben blijkbaar toch wat problemen met Feedback…..

 

Op zijn “New Yorks” TAXI…geroepen….werkt in San Francisco ook, taxi stopt en wij terug naar het motel, biertje en dan pitten. Morgen vroeg op, moeten nog ergens een tentje voor ontbijt vinden en een taxi die ons naar pier 33 wil brengen voor onze trip naar ALCATRAZ. Daarna gaan we met de auto nog naar een “Shoppingmall” buiten de stad.

 

Dag 14 San Francisco 2

Heerlijk geslapen vannacht in San Francisco, alhoewel je elk half uur wel een politieauto de straten door hoort sjezen met sirene’s aan. De buurt achter ons is een beetje “shabby”  tientallen zwervers, drugsverslaafden en zwervers. Er zitten twee blokken tussen dus last hebben we er niet van, maar je hoort het allemaal wel. Vroeg opgestaan, twee dingen te regelen, ontbijt en om 10.30 op pier 33 klaarstaan voor onze trip naar Alcatraz. Oke, twee blokken naar rechts zei Jane (dame van het motel) daar zit “Mel’s”. Zo een echte ouderwetse jaren 60 diner met zwartwitte vloer, tafels met zilveren strippen eromheen en juxeboxen. Dit ontbijt en lunch restaurant zit daar al 70 jaar, wel modern eten, maar alles straalt jaren 60 uit, heel leuk. Lekker ontbijtje (eieren, toast, jam, gebakken aardappels en bacon). Dit is ongeveer het meest bescheiden en simpelste dat je maar kan bestellen, de overige ontbijtjes kun je met een heel gezin van eten en dan hoef je de rest van de dag niets meer.

 

Maar weer eens “Taxi” geroepen om naar pier 33 te gaan. Een alleraardigste dame stopte toen wij onze handen opstaken en bracht ons dwars door al het verkeer en getoeter naar pier 33. Je kan ook de bus nemen, maar dat kost met 4 personen 9 dollar terwijl een taxi 12 dollar kost…..dat is dus een simpele keuze….Met de tickets in de hand (had ik al in Nederland geregeld) naar de boot en op naar Alcatraz. Je kreeg daar een koptelefoon op en een kastje om je nek zodat je in je eigen taal verteld werd waar je heen moest lopen en je kreeg alle verhalen te horen over de ontsnappingen enz. Ook nog een film gekeken, de bibliotheek bezocht en souvenirs gekocht. Indrukwekkend,  interessante plek. Met de boot weer terug naar pier 33 en vandaar naar pier 39 gelopen (daar zit alle vertier). Bij een van de visrestaurant lekker gebakken vis zitten eten. Dinancia is niet zo van de vis dus zij nam een Clam-chowder. Dat is een grote bol brood, waar ze een groot gat in maken zodat het op een soepkom lijkt en deze mikken ze dan vol met een soort ragout. In deze ragout zat “surf en turf” dus vlees en vis (krab). Het gedeelte dat ze uit het brood halen sop je dan in je ragout en als je wilt kun je de hele bol ook nog opeten…..maar dat lukt natuurlijk niemand. Gewoon te veel.

 

Daarna naar een winkeltje gelopen iets verder van de pier af en daar heeft wesley een….(oke, mag ik niet zeggen is cadeautje) …..gekocht. Weer een taxi terug naar het motel en de auto in (rond 16.00 uur) naar een mega groot (240 shops) shoppingmall in livermore (uurtje buiten San Francisco). Daar tassen met handel geshopt, shirts, schoenen…weet ik wat….allemaal merkspul van lacoste, DKNY, D&G etc. etc. en alles met vette kortingen en het voordeel van een sterke euro. Toen rond 9 uur nog een broodje gezond bij de subway gehapt, we hadden geen trek in warm eten meer. Op naar het motel, ben ik blij dat wij de tomtom van een collega mochten lenen, door het donker, met 7 banen verkeer, over die grote brug, getoeter en geduw…ben je best blij dat de tomtom de weg aanwijst en je niet zelf hoeft te zoeken. We gaan uitslapen morgen tot 10.00 uur. Het programma en het gereis kost best energie en daar geven we dan gewoon maar even aan toe. Morgen alles weer de auto in en steken we rond 11.00 uur de Golden Gate bridge over naar Sausalita, mooi dorpje, dan nog even een bezoek aan  “Muir woods” (hoogste bomen van Californie) en dan via de andere brug naar het winkelcentrum waar we vandaag ook waren, we moeten nog wat shoppen afmaken, we waren nog niet helemaal klaar met winkelen. Dan nog een uurtje sturen naar Modesto voor de overnachtng. Maar daarover morgen meer. Morgen upload ik de foto’s van Alcatraz, camera ligt nog in de auto (kluis) en heb geen zin meer (is nu 00:10) om weer naar beneden te lopen. Dus die houden jullie van ons tegoed.

 

Dag 15 San Francisco 3

Ondanks wakker te zijn geschoten om het uur van de politie-auto’s in de straat, toch goed geslapen. Samen met mijn vrouw rond een uur of negen te voet San Francisco in gelopen en op de eerste de beste hoek bij een “Walgreen” (soort apotheek waar je ook gewoon vers brood kan kopen,snap jij de link tussen paracetamol en brood, snap ik m ook…???). Wat broodjes gesmeerd, en opgegeten, lekker douchen en alles weer de koffer in. Nog even Jane (dame van het motel) gedag gezegd (gaf ons een lekker handje Girardelli mee (Beste chocolade van de wereld). En op naar de golden gate bridge. Eigenlijk is het een kleine brug als je hem vergelijkt met de andere twee bruggen van San Francisco, hij is enkeldeks (de andere bruggen dubbeldeks) en steenrood geverfd. Wat verder anders is, is zijn vrije overspanning, er staat geen pilaar in het midden en alles hangt aan kabels van een meter doorsnee….

 

Aan de brug wordt 24 uur per dag gewerkt 365 dagen per jaar…onderhoud…schilderen, staalkabels invetten, dingen vervangen, roest weghalen etc. Na over de brug te zijn gereden en wat foto’s gemaakt  (zie de nieuwe fotoserie, net geplaatst) op naar “Red Wood Forest” een nationaal park met de hoogste bomen uit de regio, er staan bomen van 1000 jaar oud, niet normaal. Retedruk, eerste parkeerplek was op 1 km afstand…he….gaan wij niet doen he…..voor bomen……nog een rondje…..en ja hoor….van “Strienen-geluk” recht voor de deur gaat er iemand weg, een vent met zijn blondje in een Maserati…..doet ie nou in een bos?? Route door het bos gelopen en wat foto’s gemaakt, zie de laatste fotoserie. Mega hoge bomen echt prachtig. Toen op weg naar onze overnachtings plek in Modesto een boerenstadje. Maar….op de route erheen kom je weer dat mega grote shoppingcentrum tegen en ook de maag moest gevuld….dus om 15.00 uur stonden we weer lekker als toeristen kortingen te scoren. Echt bizar…spijkerbroekje van levi’s van 80 dollar voor 40 dollar (dat is dus 30 euro) en met een speciaal pasje (die ik op de kop had getikt) ook nog 10 % extra eraf.

 

Weer vier tassen met handel, dat wordt nog verdelen straks in de koffer en goed de handbagage vullen. Joyce, wel mooie Uggs gezien maar 190 dollar is nog altijd 145 euro…niet echt goedkoop vonden wij, de echt mooie zijn zelfs nog 50 dollar duurder….je moet echt mazzel hebben als ze die in de uitverkoop doen. Jongens…het is al weer bijna half zeven, “time flies when youre having fun” en het is nog een uur rijden naar ons nieuwe overnachtingsadres.  Even langs Starbucks een half litertje koffie scoren en de auto in. Rond acht uur ingecheckt, en gelijk door gereden naar “Outback” steakrestaurant, lekkere salade, ribs, biefstukje met gepofte aardappel en een flesje wijn, nou dat gaat wel lukken hoor mevrouw…..tot dik 10 uur lekker zitten genieten van het sapje, biertje en wijntje.  Weten wij veel dat achter ons ook nederlanders zaten, we hadden het over hoe mijn zoon aan de borst lag als baby en als dan de Tune van GTST op kwam, hij zich dan omdraaide om te kijken naar de TV en niet meer verder dronk tot het afgelopen was. Het wordt TEPEL ging in dit gesprek over de tafel en wij hard lachen erom. De tafel achter ons liep opeens leeg….. Zeker vegetarieërs……

 

Na het eten de auto in en terug naar het motel, we hadden wel ingecheckt, maar nog niet de zooi uit de auto gehaald, in die boerengehuchten sluiten de restaurants om half tien, dus waren we alleen even wezen inchecken en direct doorgereden om te eten. Eh…kamer 240 en 244….tja, waar is dat….Pap, zet je auto hier maar neer, oke knul, stap ik uit, sta ik half in de tuin van het Motel….en hij mij de schuld geven hé, hij had 2 halve liters bier op, dus ik heb hem maar gelijk gegeven, morgen herinnerd hij het zich wel weer dat hij tegen mij zei dat ik er moest parkeren….Nou morgen  ontbijtje in Motel, ook wel eens makkelijk voor een keer, zoeken naar ontbijt kost ook tijd…en dan 385 mijl (556 km) sturen terug naar omgeving Los Angeles, daar hebben we 2 dagen hotel geboekt vlak bij Universal Studio’s. Morgen zal er niet veel te melden zijn, (alleen reizen) maar je weet nooit wat we tegen komen…dus een verhaaltje zit er wel weer in.

 

Ga naar dag 16 van deze reis