U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Dag 11 9 augustus 2015
Halverwege

Zo, vandaag zijn we op de helft van onze vakantie, mijn creditcard weet dat niet, die is al een stuk verder ha ha. Na 2 uurtjes rijden via Boston aangekomen bij het winddrift motel, zo'n drive-inn motel, maar prima alles goed geregeld.  Aan de over kant zit een leuke midget golf baan (met van die watervallen en daar even in het half zonnetje een balletje geslagen. Ook even broodjes gehaald bij een braziliaanse supermarkt. geen idee waarom hier een braziliaanse supermarkt zit?? Morgen moeten we om 13.00 uur bij de haven zijn voor onze middag trip (tot 17.00 uur ) om walvissen te spotten, de camera's liggen al weer opgeladen. Toeval wil dat het morgen mooi weer wordt, dat is mooi, maar dinsdag krijgen we "thunderstorm" ja lekker dan, dat is de dag dat we op het strand wilde liggen en verder is er hier op dit schiereiland helemaal niets te doen behalve in de file staan, dat kan je hier ook goed. Wat is het hier druk. De hele oostkust komt hier zo'n beetje zijn boot te water laten of de 10 dagen vakantie die de amerikanen hebben hier doorbrengen. En de weg naar de badplaatsen is niet Amerikaans (smal dus).

Om morgen om 12.00 in de haven te zijn (moet er uur van te voren zijn, ik denk dat ze die walvissen alleen wakker maken als ze zeker weten dat er iemand komt) , wordt ons aangeraden om om 10:15 weg te rijden, dat is bijna 2 uur over 70 km snelweg. Cape cod valt tegen, oke kreeft is er lekker maar zo mooi als het op de kaart leek zo lelijk vindt ik het hier. De kust van wijk aan zee vindt ik persoonlijk mooier, en omdat er een thunderstorm komt op dinsdag, hebben we een besluit genomen, we gaan morgen de whalewatching tocht doen, slapen dan nog een nacht in het hotel op cape cod en rijden dan een dag eerder naar New York. Kost me weliswaar een extra hotel overnachting (deze had ik al betaald) maar in je hotel kamertje naar buiten zitten kijken en te wachten tot de storm voorbij is, zijn we liever een dag langer in New York, genoeg zaken op mijn lijstje staan die ik daar wil bezoeken. Het hotel dat ik in New York geboekt heb is vol, maar ik heb er een gevonden in de buurt, dus moeten we na 1 nachtje slapen even de koffers omgooien.

 

 

Dag 12 10 augustus 2015
Whale watching

Vanmorgen om 10.00 uur in de auto gestapt, stralend mooie dag, briesje en 28 graden, heerlijk. Om 12 uur in Provincetown, oke, Provincetown is een mooi schilderachtig badplaatsje met mooie houten huisjes, dat is dan mooi, maar de rest van dit schiereiland mogen ze volgens mijn dochter cape crod noemen. Je ziet er niks van, bomen, bomen, bomen, pas als je auto met zijn voorwielen half in het zoute water staat, denk je oh er is hier strand, krijg nou wat. Parkeren is hier ook niet fijn, 20 dollar om een paar uurtjes te staan, ik vroeg aan die kerel die het geld voor het parkeren ophaalt van welke strandtent ik nu eigenaar ben geworden. Eerst even in een winkeltje Cape-cod caps gekocht (anders is mijn hoofd straks roder dan die kreeften hier) en om 13.00 uur met de boot mee. 12 verschillende soorten gespot, soms kwamen ze gewoon onder de boot door. Als je zo een enorm beest voorbij ziet komen ben je echt even stil en stokt je adem, wat indrukwekkend. Soms waren ze zo dichtbij dat je ze bij wijze van spreken kon aanraken. Super super gaaf.

Die lui van de haven weten precies waar die beesten zitten, zullen ze wel een walvisograaf of zo voor hebben. Had ook bijna nog een chinees gevoerd aan een killerwhale, maar je mocht daar niet zwemmen. Wat zijn die gasten irritant en brutaal. Al met al een mooie dag, om 5 uur weer terug in de haven toen weer de auto in en onderweg naar het motel bij een grill restaurant een vorkje geprikt, van zeelucht krijg je trek. Lekker de airco aan, wijntje op tafel en de foto's bekijken en dit blog typen natuurlijk. Morgen naar New York, om 10.00 rijden we weg 481 km te gaan, maar dat is inmiddels een eitje geworden, de afstanden wen je aan.  

 

Dag 13 11 augustus 2015
Reisdag

Vanochtend van Cape cod weggereden, na 5 minuten al in de storm en stromende regen. één grote waterpartij, regen, regen van de 431 km hebben we er 350 in de wolkbreuk gereden. Sommige stukken kon ik maar 70 km rijden en was er heel slecht zicht. Pas 40 km voor New York hield de regen op, daar brak het zonnetje door en hadden ze nauwelijks regen gehad. Toen ik uitstapte kebeng! Natte straten en 32 graden, benauwd! Voor een nachtje inchecken bij de Redroof Plus inn in Secaucus (New Jersey) met uitzicht op de rivier (weet niet welke). Airco stond al aan, heerlijk, zit nu aan een bak koffie. (18.15) Dus je ziet hebben we best even over gedaan. Zagen daarstraks al toen we via de noordkant van NY naar het hotel reden de skyline van NY. Hier in de buurt een restaurantje vinden en dan vanavond op de kamer plannen maken voor morgen voor NY, we stemmen het af op het weer, we hebben 22 dingen op het lijstje staan, maar dat zal in 5 dagen vast niet allemaal lukken. Morgen gaan we in ieder geval de koffers naar het andere hotel verhuizen, de brooklyn bridge lopen, naar het vrijheidsbeeld en als het lukt ook nog het 9-11 memorial mee te pakken. Voor vrijdag heb ik een boottocht om Manhatten geboekt. 

 

Dag 14 12 augustus 2015
Brooklyn bridge, Vrijheidsbeeld en 9-11 memorial

Dat is nog eens mazzel hebben, vanochtend als ware petalo’s  het kamp weer opgebroken en  alles ingeladen en naar het “Meadowlands inn”  hotel. Ik was daar gisterenavond al geweest om te vragen of mijn koffers alvast daar mochten staan, terwijl ik door NY aan het stappen was. Ik heb samen met mijn dochter staan kletsen met Miguel uit Ecuador, (de avond receptionist). Hij legde ons alles uit over NY, de bus, de metro, slimme dingetjes en ik had met hem niet alleen een klik over de metrolijnen maar ook over de nazcalijnen (mijn hobby van vreemde natuurverschijnselen en onverklaarbare zaken in Zuid-Amerika)  Maar goed, ik zeg tegen hem, joh weet jij niet een stek waar wij lekker kunnen ontbijten, want ik moet 1 dag een ontbijt regelen ergens, kijk ik ben wel van de nazca maar niet van het lijnen. (hebbie m nog?)

Hij bood ons in het nieuwe hotel een gratis ontbijt aan, zeg maar dat miguel het goed vond zei ie. Mooi, wij dus met die koffers vanochtend om 9 uur al naar het nieuwe hotel (5 minuten afstand), hoezo koffers even opslaan, ik mocht gelijk ook mijn kamer in die hadden ze al klaar gemaakt (miguel zie ik donderdag, moest ik maar even een Budweisertje aanbieden) die man regelt dingen. Superluxe kamer weer, geluidloze airco (Airco staat volgens mij voor Amerikaans Instituut voor Regelmatig Coolen) en lekkere bedden. Dat is beter dan het vorig hotel daar hadden ze ARKO (alle ramen kunnen open, wat een wokkie wokkie ding die airco daar) Wij ontbijten en daarna aan de overkant van de straat bus 320 gepakt. Nou zo heel eenvoudig als ik het zeg is het niet, eerst nog wel even een robbertje digitaal stoeien met de kaartjesautomaat, maar ik kreeg hulp van Franstalige Canadezen, zeg maar franadezen die ook op de bus stonden te wachten. Bloedje heet (29 graden) en dan moet je nog down Town in. De bus brengt je binnen 20 minuten naar Port Authority, midden in hartje Manhattan, ik hou van die Amerikanen, zelfs de bussen hebben airco, je komt helemaal bij. Aldaar een onbeperkt reizen kaart voor 5 dagen gekocht voor 3 personen en de metro in naar Brooklyn. Lachen dan die brug is door een Nederlander gebouwd (uit breukelen, vandaar Brooklyn). Vandaar ook dat ik gelijk de weg wist, alsmaar rechtdoor, Nederlanders zijn zo voorspelbaar.

Brooklyn ligt aan de andere kant van het water van Manhattan (Manhattan is een eiland, wist ik ook niet hoor) Als je dus vanuit Brooklyn de Brooklyn brug overloopt, loop je de skyline van Manhattan tegemoet (tip van miguel). Wij hebben dus de Subway (nee niet de broodjeswinkel) naar Brooklyn genomen en over de brug terug naar Manhattan gelopen. Supergaaf, prachtig uitzicht en wat een enorm ding. Even bijkomen onder een stel bomen aan de overkant en bij de Starbucks even plassen, je kunt daar overigens ook koffie kopen. Wij dachten even een klein stukje op de kaart naar de Ferry naar Staten Island te lopen, maar volgens een Amerikaan was dat te ver (hij had zelf nog nooit gelopen zo te zien, dus hij zal t wel weten). Na wat tunneltjes van de Subway te zijn doorkruist kwamen we uit bij Battery park,  helemaal in het zuiden van Manhattan, hiervandaan vertrekt de gratis Ferry naar staten-island. Niet dat Staten-island nou zo interessant is, soort vlieland x 50 met 200 fastfood restaurants erop, maar deze boot vaart gratis en voor niks langs het vrijheidsbeeld, en vrijheid is onbetaalbaar, dus gratis dacht ik.

Toen we aankwamen bij de vertrekhal van de ferry dachten we dat er gratis tv’s werden weggegeven, mijn hemel, hoelang moet je wel niet wachten, zo druk! Maar toen de deuren opengingen was je met 2 minuten aan boord van de ferry en genoeg plek, enorme boot. Lekker langs de reling uitwaaien en leuke foto’s schieten, geen chinees tegen gekomen, die hebben natuurlijk al een TV. Op Staten-Island ingestapt, wat te drinken en eten geregeld en weer op de volgende ferry terug, super uitzicht. 

Daarna naar het 9-11 memorial (aanslagen World-tradecenter ), wow daar wordt je stil van. Twee enorme kuilen waar de gebouwen hebben gestaan, mooi van marmer gemaakt met water dat langs de randen loopt en in de randen de namen van alle mensen die omgekomen zijn in de aanslagen. Ook stond er steeds bijvoorbeeld bij dat ze politie waren of brandweer of de mensen die als eerste andere probeerden te redden van de hulpdiensten. We zijn erom heen gelopen en ondanks dat daar honderden mensen liepen, was het muisstil, op een enkele chinees na die liggend op de grond zijn familie moest fotograferen die op het monument hingen dat doe je toch niet, ik had bijna zijn naam er bij gegraveerd. We hebben daar nog even een half uurtje in de schaduw gezeten, klinkt gek, maar je wordt daar nederig en je kunt je niet voorstellen wat zich daar moet hebben afgespeeld, twee van zulke enorme gebouwen ineens weg, kippevel bij 30 graden. Tja en toen was het opeens 17:30, onze voeten en ruggen waren toe rust. De metro in, de bus in en binnen een uur waren we in de hotelkamer, even een uurtje geluierd en aan de overkant van het hotel een restaurant opgezocht. Topdag! Morgen gaan we naar het national historical museum (waar night at the museum is opgenomen) en daarna naar Central park of Broadway, we kijken wel. 

 

Dag 15 13 augustus 2015
Museum, timesquare en Broadway

Vandaag staat het American Museum of Natural History, Timesquare en Broadway op het programma. Ontbijten, de bus in en niet met de ondergrondse dit keer, want toevallig stopt onze bus naast het museum, dat is fijn. Op een aantal plekken in het station stonden vandaag zwaar bewapende mariniers, geen idee waarom. Waarschijnlijk waren er twee pretzels gejat van het pretzelkarretje, ze doen af en toe zo zenuwachtig. Maar goed ik dwaal af. Ik moest kaartjes hebben voor 1 dag museum. Ik blijf sowieso  maar “one night at the museum” (ja, ja..ik weet t) 4 verdiepingen vol met skeletten van Dino’s, alles over de Amerikaanse geschiedenis, natuur, ruimtevaart echt een supermooi en groot museum en natuurlijk een van de grootste fastfoodrestaurants, die ik ooit in een museum heb gezien. Er stonden meer mensen in de rij voor een bak friet en een kleffe hamburger dan in de rij voor de kaartjes.

Mijn dochter is helemaal gek van stegosaurussen, petosaurus en al die andere uitgestorven aan elkaar gelijmde botten en in dit museum hebben ze de grootste collectie van echte botten aan elkaar gelijmd (nee dat moet een lekker klusje zijn geweest). Bijna 4 uur in het museum rondgelopen, super gaaf, overal lezen, voelen, kijken, leuk en lekker koel. Het is vandaag 30 graden. We beginnen er al aan te wennen omdat er altijd een windje staat. Dat is wel fijn. Sta ik voor de kassa voor de kaartjes, zegt die dame tegen mij,  en meneer, hoeveel wilt u aan entree betalen?  De watte?? Nou de richtprijs is 69 dollar voor twee volwassenen en een student, maar hoeveel wilt u betalen. Ik wou dat ze dat bij elk hotel en elke maaltijd vroegen.  Wat is dat nou weer, nou legt zij uit ”we zijn een niet winstmakende organisatie” (nee, dat lukt ook zo niet) dus een ieder mag bijdragen wat zij of hij kan missen. Die 69 dollar is de richtprijs ja ja en als ik dan de helft geef halen jullie straks zeker die zaal met dino’s leeg vlak voor ik ze wil bekijken. Dan raak je als Nederlander behoorlijk in de war, allereerst mag je betalen wat je wilt, als tweede heb je steeds het gevoel dat je toch teveel heb betaald. Heb uiteindelijk maar een fatsoenlijk bedrag betaald in de buurt van de richtprijs.

Ken je dat, dat gevoel van dat je denkt dat je geen voeten meer hebt, (soort fantoom pijn op voeten die je nog wel hebt) dat je het idee hebt dat je tenen bij je knieën beginnen en dat alles wat boven je middel zit gevoelloos is en je alleen nog maar alle 8 je voeten voelt, nou dat had ik al na 4 uur door dat museum heen lopen Toen moesten we nog naar Pijn-square, eh….Time-square. Is niet druk hoor daar, paar mensen maar, auto’s hebben standaard een baksteen op hun toeter liggen en mocht je struikelen dan komt je gebit niet verder dan de bovenrug van je voorganger, zo druk is het er ongeveer. Winkels, theaters, supermario, mickey mouse, gele taxi’s,  gele minions, chinezen, ze zijn er allemaal. Op het square een argentijnse zelfmoord taco gegeten (wat een vreemd soortig alien baksel was dat) dat was zo ongeveer het gezondste wat we daar even konden eten, en toen even uitgerust op een muurtje. En wat water drinken. Tijdens het kopen van Souvenirs kwam ik aan de praat met een grote donkere man die mij buskaartjes wilde verkopen, nee hoef ik niet ik ben net de bus uit, en na nog een paar grappen heen en weer kreeg ik een high-five en een yoh-bro van hem, yeah, John is in da house. Je zou denken dat zo midden in het centrum de prijzen 5 x hoger moeten zijn dan elders in de VS. Mooi niet, dat maakt dus niks uit, een glaasje wijn is daar ook gewoon 9 dollar pfff Alles is goed betaalbaar maar als er alcohol in zit dan is het abnormaal. Het is gewoon niet te doen om alcohol verslaafd te zijn in de VS, best lullig voor die mensen en al die AA bijeenkomsten die leeg raken. Benzine dan, ik tank een volle tank benzine (95 liter) voor nog geen 60 euro. Je kan dus beter aan benzine verslaafd raken.

Nog even bij de musical ticketoffices gekeken wat een kaartje voor een leuke musical zou kosten, yeeeh 50% korting maar dan wel op een kaartje van 160 dollar, dat is nog steeds 80 dollar per kaartje, dat is wel heel miserabel, wicked en duur, mamma mia wat een prijzen voor een beetje sound of music. Na het drukke gedoe van Time-square en Broadway weer het station in gedoken richting de bus,  die stond er al en er stond nog eens geen file ook, zelfs in de Lincoln tunnel niet (De Lincoln tunnel is 2,2 km lang en staat constant vol met bussen, auto’s en vrachtverkeer, heen en terug). Miguel aan de balie nog even gedag gezegd en in het business center even de tickets voor morgen geprint, dan gaan we de circle line tour doen. Een boottocht van bijna 3 uur om Manhattan heen dus dat worden weer mooie plaatjes in het volgende blog. 

  

Dag 16 14 augustus 2015

Rondje Manhattan

Mijn voeten zijn nog niet uit de klompvorm geschoten van gisteren en er staat al weer een nieuwe dag voor de deur. Vandaag gaan we met de Circle line een boottocht (3 uur) rond Manhattan maken. Met de bus naar het metro station en vandaar 15 minuten lopen, dat wil zeggen, als je in 1 rechte lijn kunt lopen, niet als je moet zigzaggen tussen de mensen door, nu weet ik ook hoe die American Football players aan die goeie schijnbewegingen komen, die leren ze gewoon in het zigzaggen op straat! Ruim drie kwartier voor vertrek zijn we er en het is weer stralend weer en nu al meer dan 30 graden, wel een lekker windje dus je droogt wel snel op.

Tja, gaan we binnen zitten of op het buitendek? We hebben de keuze omdat we vroeg zijn, ah joh we hebben 3 liter koud water bij ons, gewoon buitendek, daar zie je het meest en is ook voor de foto's handiger. Toen we vertrokken een lekker briesje maar halverwege zit het briesje achter Manhattan, of eigenlijk zijn wij natuurlijk omgevaren. De boot had een stalen dek dus geen briesje een weerkaatsend dek, je hoort je slippers nog net niet sissen, en voor de rest voel je je als een aardappel die voor het eerst een bijna dood ervaring in een snelkookpan meemaakt. Gelukkig de zonnebrand bij ons en snel smeren.

Die 3 liter water was zo op, niet tegen aan te drinken, maar wel een supermooie tocht. Grappig dat bijna bij elke brug of gebouw er Nederlanders op de een of andere manier bij betrokken zijn geweest. Er zal wel geld te verdienen zijn geweest. De gids had een goed verhaal en legde alles prima uit. Na 3 uur varen zijn we teruggelopen, eerst nog even proberen over te steken een paar keer, dat is risicovoller dan met piranha's zwemmen, ze doen maar wat en iedereen heeft haast. Hier en daar een zwerver die een dollar voor een hamburger komt vragen, ik wou bijna vragen waar ie die kocht voor een euro, heb ik niet gezien.

Bij een soort mini supermarkt 3 flessen water en wat frisdrank gekocht, eerst water naar binnen. Daarna via timesquare nog even wat winkels ingedoken voor de laatste souvenirs die we nog nodig hadden. Tja, toen was het al weer 5 uur, snelle bus en lekker even op de hotelkamer bijkomen bij de airco en die schoenen uit, en ja hoor nog steeds voelen mijn voeten aan als die van een fakir die trampoline springt op zijn spijkerbed.

Morgen gaan we naar het hoogste gebouw voor het mooiste uitzicht (Rockefeller center, top of the rock), daarna of daarvoor lunchen in Central Park en in de avond naar broadway en timesquare, dat willen we met al de lichtjes ’s avonds mee maken, ik heb mijn voeten nog maar even niets verteld. 

Door naar dag 17