U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Dag 6 5 augustus 2015
Jet boating Lachine rapids

Oke, vandaag naar het zuiden van Montreal, half uurtje met de auto, droge kleren en handdoeken mee want vandaag staat jetboaten op het programma. Jetboaten is niets anders dan met hoge snelheid door stroomversnellingen varen. Waarom je dat doet? geen idee, zag het op het internet en heb het geboekt.  Om 12.00 uur stonden waar daar dan, met alle drie een zwemvest aan kregen we instructie wat je vooral niet mag doen (niet dansen, eruit springen, koprol maken, handen los van de railing, je gebit verwisselen etc). Wat je wel moet doen is je goed vasthouden en na de eerste golf met water je hoofd naar beneden doen met je mond zeg maar in het zwemvest. Er zijn namelijk stukken waar je tot 4 keer toe achter elkaar een enorme sloot water over je heen krijg en je nauwelijks tussendoor adem krijgt. Maar Amerikanen en Canadezen vragen je natuurlijk ook om je laatste wil op te stellen, we moesten alle drie in drievoud invullen dat we geen Chalashnikov in onze zwembroek hadden zitten,  het onze eigen schuld is als we niet terug komen of invalide en elke vergelijking met elk vorig ongeval berust puur op louter toeval??? Hoezo zijn ze bang voor mijn advocaat (die ik niet eens heb).

Wat op het filmpje wat we vooraf hadden bekeken voor het boeken van de trip zo kalmpjes lijkt is midden op het meer in de stroomversnellingen echt 10 x erger. Ik wist niet dat water zo een enorme kracht had. Het leek soms of die boot in tweeën brak zulke klappen op het water. Die canadezen hadden een paarse overal aan, konden wij ook doen, maar wij hadden er geen zin in om er als super gropher of een marsipulami uit te zien, en ik heb ook nog eens een hekel aan paarse krokodillen, wij zijn tenslotte Hollands glorie. Geen spijt van gehad, tussen de stroomversnellingen door vloog de boot naar de volgende stroom versnelling en dat ging zo hard dat je bijna gelijk opdroogde met het zonnetje op je bol. Die paarse krokodillen hadden het water tot in hun kruis staan, da's pas koud. 

Echt een geweldige beleving, de bemanning weet precies waar er een kei ligt en waar ze kunnen varen, knap hoor op zo'n grote plas. Als laatste namen ze de "rapid-nasal"  wat is dat nou voor een raar woord, als je er door heen bent geweest weet je het, rapid staat voor stroomversnelling en nasal staat voor door je neus. Echt bijna iedereen kreeg water binnen (door je neus) omdat het water van onder komt op de een of andere manier. Na anderhalf uur door een natuurlijke wasmachine te zijn gegaan, (waarom doe ik dit ook al weer) werden we drijfnat op de kant gezet. We moesten best even bijkomen van al dat geschud. Alle kleren op de auto uitgelegd zodat het ergste nat eraf was en schone kleren aan. De actioncam is werkelijk een topding, hier ga ik nog veel lol aan beleven. Nog even wat inkopen gedaan voor de koelbox, ergens gehapt en straks naar bed om morgen bij tijds richting quebec-city te rijden. Daar blijven we 2 nachten onder andere om er de Monmorency falls (watervallen) te bekijken.

 

Dag 7 6 augustus 2015
Reisdag naar Quebec

Vandaag bijna 300 km te overbruggen van Montreal naar Quebec. Vanochtend na het ontbijt weer circus boltini gespeeld, dwz alles afbreken en in de auto met die zooi, de koeler met ijs gevuld, gisteren hadden ze geen ijs, de machine was kapot of ze waren het recept kwijt denk ik, en op weg. op 2/3e nog even wat Canadese liters in de auto gemikt (je moet wat terug doen voor het feit dat zij ons bevrijd hebben...) en een bak koffie met een broodje op een terrasje in de zon zitten eten. Dacht, ik neem een sandwich, ja hoor toch weer een kilo friet erbij (volgens mij zijn Canadezen van oorsprong Belgisch) Nog geen 10 minuten onderweg kwamen we in een soort inloopdouche terecht, de hel brak los, gewoon 20 minuten in een wolkbreuk en dan stopt het ineens, raar weer, temperatuur blijft gewoon 25 graden, warme douches regent het dus. Quebec is ook weer een gigantische stad met een gekrioel aan autosnelwegen, ben echt blij dat ik een automaat heb, scheelt wat handelingen. 

Net ingecheckt in het hotel en ga zo nog even wat proviand inslaan, ook even langs de pharmacie, Mijn vrouw heeft iets te veel water binnen gehad gisteren denk ik die loopt met een dikke keel. Gisteren ook al langs geweest bij de pharmacie, voor de dames een neus spray gehaald om dat de oren dicht zaten. Onze hotelkamer airco geeft om de 10 minuten een golf water, toen ik aan de balie om een oplossing vroeg, gaf de sukkel mij een handdoek, ja dat kan ik ook verzinnen, ga ik terug, eh ja sorry hoor, maar doe mij een andere kamer ik heb blijkbaar geen airco van zanussi maar van zunami (ja ik weet dat je dit anders schrijft) op de kamer. Krijg ik net de sleutel van de kamer er naast en sta ik met mijn koffertjes in de hand, doet het ding het ineens....Morgen leuke dingen op het programma, Montmorency falls (waterval) en heb net een foldertje ontdekt van een soort spleet in een berg waar een rivier door loopt, eigenlijk gewoon een canyon waar je met wiebel bruggetjes een tocht over kan maken, dat moesten we maar eens doen, ik geef beide dames gewoon een pufje extra neusspray en sleep ze mee de touw brug over.

  

Dag 8 7 augustus 2015
Watergeweld

Vandaag staan er twee natuurparken op het programma, gelukkig liggen ze slechts een half uur rijden uit elkaar en de eerste op 15 minuten van ons hotel. We hopen er het beste van want vandaag is er veel regen voorspeld, we gaan weg als het zonnetje schijnt. Ik denk het slimmer is voor de Canadese weermannen om het weer achteraf te voorspellen, klopt niks van elke dag. Na 15 minuten rijden komen we aan bij Montmorency falls, of zeg maar rustig "de gouden wok" 2 bussen met chinezen, nee da's handig. We besluiten om "omhoog" met de kabelbaan te gaan en met de trappen terug te lopen voor het beste uitzicht.  Zijn best grote bakkies die aan de kabelbaan hangen, een complete bus chinezen paste in 1 zo'n bakkie, dat schoot lekker op na de tweede bak kwamen wij aan de beurt, eigenlijk hadden we pas 5 minuten staan wachten. Mooie tocht, met een stalen brug over de waterval heen en dan met de trappen aan de overkant naar beneden, helemaal leuk. Daarna naar de auto en op naar het tweede park, dit was een soort canyon waar het water tussendoor bulderde. Supermooie natuur, is wel wat anders dan dat watervalletje bij Beeksebergen, beetje dalen, beetje klimmen, van die wiebelbruggetje over, ik heb in een onderzeeër al hoogtevrees, laat staan op zo'n laddertje 50 meter boven zo'n kolkende massa. 

Tegen vieren waren we weer terug, hé, het is de hele dag droog gebleven, ik zeg geluk dwing je af. Nog even de baantjes getrokken in het zwembad. Morgen weinig tot geen blog, tenzij ik iets grappigs meemaak, 563 km naar Manchester/New Hampshire, dus dat wordt de 4wheel drive op zijn staart trappen,  we steken dus de grens over naar USA.

 

Dag 9 8 augustus 2015
Stevig ritje

Vandaag een reisdag van Quebec naar Manchester (New Hampshire USA). 568 km snelweg. Na het ontbijt de boel weer ingeladen en nog even langs de supermarkt flesjes water voor onderweg gehaald en wat brood en zo. Gelijk in de file om Quebec uit te komen, niet lang maar lang genoeg om pas om 12.00 uur op de snelweg te zitten. Na ongeveer 325 km komen we bij de Canadees-Amerikaanse grens. We wilden bij de staat Vermont de grens over steken, was qua kilometers het gunstigst. Maar 6 auto's voor ons bij de grens. Na 20 minuten in de rij zijn we aan de beurt. Paspoorten alstublieft, waarom heeft u een canadees nummerbord als u uit Nederland komt (ik vindt de kleur mooi nou goed), uitleggen dat we op Toronto zijn gevlogen en daar een auto hebben gehuurd. Oke, dan mag u niet zomaar de VS in, he, dat is raar, op jullie eigen website (borderpatrol) staat dat je alleen een estaverklaring (soort visum) hoeft te hebben als je met de boot of het vliegtuig de VS binnen komt. Eh ja, klopt ook, maar als je met de auto van uit Canada komt moet u ook nog een T4353PH23XS-deel twee formulier inleveren oooohhh zo'n formulier ;-) had dat dan meteen gezegd, die heb ik niet!

Ik neem uw paspoorten in totdat u alle drie zo een formulier heeft ingevuld en 18 dollar heeft gepind. Even voor jullie thuis, probeer nou niet lollig te doen, bijdehand of tegen te sputteren, want dan kan je gewoon rechtsomkeert maken, ze zijn niet lullig aan de grens. Hebben wij alle drie die formulieren ingevuld, ja hoor daar zijn ze weer 3 bussen met chinezen, luister, ik heb geen hekel aan chinezen, maar overal dringen ze voor, ze hebben geen manieren en daar begin ik me behoorlijk aan te irriteren. Al die chinezen moesten langs de 4 balies met douane beambten (overigens zijn die zwaarder bewapend dan de gemiddelde al Quaida terrorist). Een wat oudere beambte zag dat wij netjes achter die chinezen aansloten en liet ons voor, dat is mazzel, vingerafdrukken, foto's van ons gemaakt, ik wilde al vragen, we krijgen toch wel het adres voor de tom tom hé van guantanomo bay? Sjezus wat een gedoe. Het mooiste is nog dat ik in die jeep 50 flesjes koud water had liggen 4 flessen frisdrank, een 80 liter cooler waar ik wel 20 kilo XTC in had kunnen stoppen, 3 koffers die vol hadden kunnen zitten met AK47's  niemand die in de auto keek. Al met al toch een uur kwijt, een beetje ambtenaar verlegt de grens in die tijd! 

Nou ja, het is niet anders, door Vermont en New Hampshire rijden is mooi, bergen met bossen zo ver als je kunt kijken.  Super hotel, ik dacht dat we verkeerd zaten, maar superluxe resort van Best western, mooie kamer, goede wifi.  Al met al toch 7 uur erover gedaan. Morgen hier een dagje in de "white mountains" iets actiefs doen, hiken, kanovaren, vissen of zoiets, maar dat zoek ik morgenochtend wel uit.  

 

Dag 10 9 augustus 2015
KAnotocht in the White Mountains

Het is zaterdag en mooi weer “so come on honey grab the kids and lets go” Even op internet gespeurd en op een half uur rijden, net voor de white mountains (geen wit gezien, zal wel een ontdekkingsreiziger zijn geweest die kleurenblind was) ligt het pawtuckawy national park. Het park is vernoemd naar een uitspraak van de zoon van de parkranger die op een ochtend wakker werd en zag dat de rangersjeep van zijn vader gejat was en riep: pa(w) t(r)uck aw(a)y is allemaal kletskoek natuurlijk, maar kon het niet laten. Wellicht weten jullie dit niet, maar wij hadden geen kano meegenomen uit Nederland dus dan maar eentje huren. En waar doe je dat, bij de “tradingpost” wie kent ze niet ??? Nou ik! Een tradingpost komt voor in gebieden waar niet veel steden of bewoonde wereld in de buurt is, moet je dan bijvoorbeeld een haarspeld hebben, hoef je slechts even door de bocht naar de tradingpost (zou daar dan haarspeldbocht vandaan komen?) en heb je van alles wat bij de hand en hoef je niet naar de grote stad. Beetje ouderwets principe, maar ze bestaan nog.

Er werken van die mannetjes met witte baardjes, die de hele dag howdie roepen en ze hebben van die roodzwart geblokte bloezen aan. Maar goed ik dwaal af, weet niet waarom, maar dat heb ik vandaag (zal wel door t biertje komen dat ik bij mijn steak had), ik dus bellen, ja hoor meneer er zijn nog voldoende kano’s, prima dan kom ik eraan enne vaar ik dan vanaf jullie weg met de kano?? Nee, wij zitten 3 mijl voor het park! Maar hoe kom ik dan met die kano’s 3 mijl verderop? Oh geen probleem meneer, we binden ze gewoon op uw auto, ja dat mag hier gewoon, als je niks op je dak hebt houden ze je waarschijnlijk aan, ben je verdacht. Na een half uur sta ik op het terrein van de tradingpost, 2 kano’s alstublieft, is die witte jeep van u, yep, ik pak even wat schuimrubber blokken, binden we ze erop. Nou je gelooft het niet, als een Noord-afrikaan die onderweg is naar de haven van Cadiz rij ik 5 minuten later met twee aan alle kanten overstekende kano’s door een bos. 3 keer verkeerd gereden want als wel opgevoede Nederlander zoek je naar een weg, maar die is er niet, je rijdt gewoon door t bos tot je water ziet en daar ga je te water.  

Nou de kano’s eraf, coolbox, camera en proviand mee en 4 uur peddelen, ff het meertje rond zei die hilbillie, als je een ex navy-seal ben is het inderdaad vier uur. De Canadese kano die mijn vrouw en ik hadden zijn de stabielste ter wereld, toch lukt het ons om water aan boord te krijgen, goed hé van ons. Aan het einde van de dag, die dingen er weer op krijgen, hoe deed die kerel dat nou? Na 2 pogingen had ik (ten einde raad) nog het idee om eerst de auto onderste boven op de kano’s te leggen en dan.....neee nog maar eens, ja, gelukt, de hele handel ingeleverd en douchen, weet je hoe je er uit ziet als je twee kano’s uit de blubber op het dak van je auto hebt gelegd??? Weet je hoe je auto er dan uitziet??Superleuke dag, gelukkig half bewolkt want er stond weinig wind en het was best warm.  Morgen kunnen we rustig aan doen, we worden pas om 15.00 uur verwacht in West Yarmouth op Cape Cod (Massachusetts) 2,5 uur rijden. Daar gaan we maandag walvissen spotten en dinsdag lekker naar het strand of iets anders ontspannend doen, kreeftje eten of zo. 

 

Door naar dag 11