U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Dag 6 Reisdag naar Green River 

Vandaag hoeven we niet zo veel, we moeten einde dag in Green river zijn. (daar blijven we 2 dagen om Canyonlands en Arches national park te bezoeken) De afstand is ongeveer 225 kilometer dus dat is een eitje. Onderweg stoppen we nog wel voor het “Goblin Valley state park” een park met vreemde vormen, we willen altijd alles zien dus dit ook. Bovendien val ik ook niet op tussen al de vreemde vormen Eerst nog even naar Torrey langs de bakker, nou ja bakker, je kunt er ook telefoonopladers, munitie, een nieuwe grasmaaier kopen en een trekhaak laten monteren in 1,5 uur. Vandaar dat het brood ook niet lijkt op dat uit Nederland. Ze doen waarschijnlijk 100 dingen tegelijk en letten niet op de oven. Toen wij gisteren brood gingen halen, stond er vlak na het bordje dat je niet harder mag dan 35 mijl in de kant een State-patrol auto, gemeente politie zeg maar. Vandaag onderweg naar de bakker stond ie er weer, zo dat is een fanatieke!

Na onze broodjes te hebben gehaald omgekeerd en op weg naar Green river, rijden we (nu vanaf de andere kant) weer langs die politieauto. He…zie ik het nou goed….ik stoppen en uitstappen, zit er gewoon een pop in die auto, lijkt net echt vanaf een afstand en heel vaak staan ze wel zo langs de snelweg te kijken of je niet te hard rijdt. Het is waarschijnlijk enorm effectief en goedkoper dan een flitspaal. Mensen die in het dorp wonen weten dat vast maar het dorp kent 20 x zoveel toeristen als inwoners, goede oplossing. De state scenic route 24 leidt ons naar Green River, wat een prachtige weg ook weer en elke 20 minuten veranderd het landschap zie het filmpje, nu wordt het meer grauw en vlak, eindeloze prairie waar geen eind aan lijkt te komen. Met van die rollende planten (tumbleweeds). Je verwacht elk moment dat John Wayne op een paard aan komt rijden en tegen mij zegt ”one of us is to much in this town”.

Daar is de afslag naar Goblin State park.. Wat een rare vormen. Ineens ook verzengend heet en wind stil. We liepen net 30 minuten tussen die bosse bollen door, klap onweer en flitsen boven de canyon, als een gek terug gelopen naar de auto. Onweer in een canyon dat is geen goed idee. Op naar het hotel, aangekomen even uitgepakt en gelijk in Green River (ook heel logisch om het green river te noemen als er een chocolade bruine rivier door stroomt) op zoek naar een supermarkt. Kennen ze niet, de laatste paar dagen zijn geweldig, maar je kan nergens iets kopen, normale winkels zijn de dorpjes te klein voor, dus je moet alles bij kleine winkeltjes kopen die overal 1 stuk van hebben. Zo nog even de was in de wasmachine gemikt is dat ook weer gedaan en dan vanavond naar Tamarisk, westernrestaurant aanbevolen door iemand die hier eerder is geweest.

 

Dag 7 Imitatie jam, Platte prairiehondjes en Rozemarijn knoflook friet.

Ik weet het, je mag hier niet teveel verwachten van het ontbijt, (tenzij je gek bent op verse worst en spek in de ochtend)  maar tot nu toe was het goed te doen. Het hotel waar we nu zitten is een prima hotel, schoon, goede bedden, mooie kamer, maar van ontbijt hebben ze geen verstand. Het enige dat ik wil is twee boterhammen en iets erop (en dan geen vette worst of zo). Brood is er, je moet het roosteren, want vers brood is hier net zo schaars als een stembiljet in Noord Korea, maar goed geroosterd is het te doen. Tja, wat zal ik er dan op doen, twijfel, twijfel, wat een keuze, chocolade popcorn of muesli, of cornflakes uit een trog waar ik mijn hond nog niet uit wil laten eten.

Wacht zie ik daar nou gewoon een schaal met kuipjes jam staan? Ik trek een sprint naar de schaal, passeer 2 Duitsers, en schuif langs de coolbox van een Coloradaan (iemand uit Colorado). Yes, Binnen die buit. Een hele schaal met bramen jam, ik wil net gaan smeren, staat er op de verpakking dat dit geen echte jam is maar een gelei van suiker met bramenzoetstof, ik kon die trol achter de balie wel wurgen. Oke, wellicht had ik niet helemaal lekker geslapen, maar als je weet wat dit hotelletje kost voor 3 dagen. Ik naar boven, uit mijn eigen koelbox kaas gehaald, monterey met jalapeno, erg lekker. Kom ik terug in de eetruimte zit er tegenover mij een groep Indiase telefoonstaarders (eten met een oog op hun eten en een oog op hun mobiel) een schaal met natte drek weg te werken, alsof hun leven er van afhing, het spetterde nog net niet op mijn bord. Ik was er klaar mee. Brood gehaald bij de bakker voor tussen de middag even tanken en naar Canyonlands.

Benzinepomp kapot….ooooooohhh wordt het zo’n dag, maar zonnetje, mooi weer, jaren 60 muziek op de satelietradio in de auto, ja je leest het goed, wist ook niet dat het bestond. Handig joh, kanaal 60 draait jaren 60 muziek, kanaal 70, je raadt het al, jaren 70 muziek, super gewoon. Midden op een weggetje in de prairie, staat er een beest op de weg, een volwassen exemplaar prairiehond, ik vol in de remmen, zal mij niet gebeuren, krijg ik van mijn dierenvrienden op werk op mijn mieter. (Van mijn collega xxx mag ik nog geen vlieg dood slaan) Die mensen achter mij schrokken zich het apelazarus, en ondanks mijn uitwijk capriolen, BOINK, 1 platte prairiehond. Niet om het goed te praten, maar ik weet zeker dat ie opslag dood was, 2500 kg SUV over hem heen. Canyonlands, tja wat kan ik zeggen adembenemend en mooier dan de grand canyon waar we 3 jaar geleden waren. Mijn vrouw teisterde de afgronden weer, terwijl ik blij was dat ik weer in de auto zat aan het einde van de dag. Uit eten geweest,  En, ik weet het is een klein gebaar, maar ik heb uit respect voor de prairiehond maar geen vlees genomen, dat lijkt een klein gebaar, maar vind jij maar eens in de USA een restaurant waar je geen vlees kan eten.

Vis en sla dus, en jessie (mijn vaste serveerster, dat ben je hier al na 1 x fooi) raadde mij de “garlic rosemary fries” bij de vis aan. Nooit doen, hoe krijg je het in een aardappel gestopt, het ziet eruit als friet en smaakt naar pasta. Kijk vooral naar de filmpjes en foto’s dit keer heb ik het geluid eronder niet aangeraakt, was bang dat dat vandaag ook fout zou gaan. Zo nu een bak koffie, en nog een uurtje basketbal kijken op tv. En dan morgen naar Arches national park. Wordt weer flink lopen, en het is behoorlijk warm hier. Eerst maar goed slapen, wellicht valt de jam op toast dan ook wel mee.

 

Dag 8 Allemaal Bogen

Vandaag gaan we naar Arches national park, volgens horen zeggen een van de mooiste parken. Als we aankomen na een uurtje rijden, een lange file voor de ingang waar je tickets moet kopen, ik denk wel 300 auto’s. Blijkt het Memorial weekend te zijn (veteranen weekend). Heel Amerika is vrij en dat vieren ze buiten. Gelukkig is er een ontsnapping aan de file, een van de parkwachters vraagt of wij een ticket moeten kopen of een parkenpas hebben. Ja, die hebben wij, oke, dan mag u links naast de file doorrijden, is dat even mazzel. Hoezo dingen vooraf regelen is niet handig, die parkenpas die ik in Nederland van een andere toerist heb gekocht heeft zijn geld al drie keer opgebracht.

Nou merk je in het park niks van die drukte want het park is hemelsbreed 19 mijl (31 km) bij 7 mijl (12 km) groot en heeft iets van 25 trails en uitzichtpunten. Wij rijden helemaal naar achteren door, iedereen begint van voor af aan in het park, wij niet, wij zijn slimme hollanders, nou er waren nog een paar slimme Hollanders, Duitsers, Belgen etc. Parkeren bij het trailhead (waar het wandelpunt begint) kansloos, langs de weg dan maar1 kilometer vanaf het start punt. Joh maakt het uit, lopen we een stukje, wij lopen naar de eerste Boog, landscape arch, 20 minuten door een stukje canyon en dan in het open zand door ploeteren, kan ik hier ergens een kameel huren? Het spoor gaat lekker op en neer natuurlijk, het is nooit eens waterpas die paden (waren het maar paden) en de zon breekt door. Na ruim 25 minuten, ja hoor een boog, tja ik hoor je denken, dat dacht ik ook, het was mooi, heeft moeder natuur vast tienduizenden jaren gekost maar ik vond het tegenvallen, een rots met een gat erin. Oké weer terug en halverwege links afslaan, weer twee bogen, 10 minuten door de prairie, inderdaad weer een boog. Ik heb echt wel goed geslapen, maar ik vond het nou niet zo spectaculair, geef mij een goede zeven gaten zaag bij de ingang van het park en ik zorg ervoor dat de rest niet zover hoeft te lopen voortaan.

We vonden de omgeving spectaculair en vele malen mooier dan die bogen. Terug naar de auto, want voor de volgende boog moet je eerst weer 3 km rijden en geloof mij, dat loop je niet even hier. Goh, weer een boog, kijk een boog met een vogeltje erop, nee we waren niet onder de indruk. Nog even naar de “balanced rock” geweest en “the windows” . Mooi, maar om daar nou een nationaal park van te maken. Inmiddels was het wel al 86 graden geworden, mooie is we hebben geen idee hoeveel dat is, is in fahrenheit en niet in celcius. Toen ik het later opzocht bleek dat dat rond de 30 graden celcius is, vandaar dat we het zo warm hadden en elk kwartier een flesje water weg klokte. Prachtige omgeving (wij zijn inmiddels ook wel een beetje verwend met al die mooie natuur), maar om vier uur vonden we het prima, lekker ijsje eten in Moab, het dorpje is een stip op de kaart (de enige stip in 50km) maar is het centrum van de plaatselijke woestijnkolonie aldaar. Gewoon in de file, je gelooft het niet, je rijdt een brug over de Colorado river heen en alsof ze daar goud hebben gevonden, krioelende mensen massa, speedboten verhuur (geen idee waar je hier kan varen), bussen vol japanners, cross motoren, hele motorgroepen, kwam geen einde aan. Toch een plekje gevonden om een ijsje te eten en snel weg uit deze overvolle oase.

We waren net in onze hotelkamer toen de hel los barste, we zagen het in de auto al aankomen onweer, wind en bliksem, gaaf, kijk dat vind ik nou weer wel mooi. Uur later scheen het zonnetje weer. Morgen een reisdag van 500 km. Ik heb zojuist een 10% korting bon gekregen voor ontbijt in het restaurant waar we 3 avonden op rij hebben gegeten,  eindelijk een goed ontbijt, ik neem van hier nog wel 2 jam mee wellicht kan ik daar nog een beer mee vergiftigen als ie overmorgen op mij af komt rennen in Yellowstone park.

 

Dag 9 Keep those wheels rolling

Geen uitgebreid verslag vandaag want vandaag is een reisdag, waarom? Omdat we in deze vakantie persé Yellowstone Park willen bezoeken. Ligt dat in de route, nee, Yellowstone ligt nergens in de route, hoe je ook rijdt, het ligt gewoon 859 km omhoog van alles. Yellowstone park ligt in de staat Wyoming en dus moeten we van green river (staat Utah) via Saltlake city, stukje door de staat Idaho om uiteindelijk in West Yellowstone (staat Montana) te slapen (Montana grenst aan Wyoming). Snap je het nog? Vast niet vandaar dat ik vandaag maar 1 foto plaats en dat is het kaartje van de route. Omdat deze reis niet te doen is in 1 dag, rijden we dus vandaag iets verder dan Salt lake City (450 km) slapen dan in een bergdorpje (Logan) waarna we dan morgen van Logan naar West Yellowstone rijden (400 km). West Yellowstone ligt op een steenworp (wel een amerikaanse steenworp, dus nog wel 25 km) afstand van Yellowstone park.

In Yellowstone blijven we dan 4 nachten en bezoeken we 3 dagen de Geisers, blubberpoelen, de Canyon van Yellowstone en maken we een rondrit om Bizons en beren te spotten. Kwam gisteren iemand tegen die er net vandaan kwam en die heeft nog in de sneeuw gereden…dat belooft nog leuk te worden. Net aangekomen bij ons hotel, de Comfort-inn, weer een mooi hotel en prima voorzieningen. Hier is het kingsize bed 200 x 220 cm, heerlijk. Vanmorgen nog lekker ontbijt genomen bij Tamarisk (waar we de vorige dagen gegeten hebben) en onderweg nog even gestopt bij Starbucks in Salt lake city, voor een lekkere bak (sloot) koffie. We dachten dat de route een platte route door de prairie was maar niets is minder waar, sneeuw ligt nog in de bergen, en het is alsof je door Oostenrijk rijdt, zie het filmpje.

 

Dag 10 Weet ik eindelijk iets voor mijn verjaardag…..

Vandaag geen uitgebreid verhaal, 7 uur in de auto gezeten, beetje omgereden om een watervalletje te bekijken (Collega, dank voor de tip) vandaag rijden we naar West Yellowstone want vanaf morgen gaan we 3 dagen de natuur in. Onderweg bij de benzinepomp (daar moeten wij nogal eens zijn) kwamen we op een kampeer idee voor volgend jaar. Maar ja met zo’n camper moet je wel de ruimte hebben eigenlijk zou je je auto ook mee willen nemen. Let wel, wat die kerel achter zijn camper heeft hangen is dezelfde Jeep die wij vorig jaar in Canada hebben gehuurd. Is echt geen klein autootje. Mijn auto heeft al moeite met 4 zakken tuinaarde in de kofferbak. (zie het filmpje) Dus mochten jullie helemaal niets weten voor mijn verjaardag………

Vanaf nu geen rotsen meer maar bossen, watervallen etc. Bergen kan ik niet helemaal uitsluiten maar de kleuren worden weer wat bonter. Vanavond gaan we bison eten, he die is toch beschermd? Dat is ook zo tenzij je ze op een farm kweekt. Ze houden ze hier in Montana net zoals wij koeien in Nederland houden. Morgen staat er ELK op het menu (Eland). Die is wel wild, ze hebben een plaag van die beesten hier. Zeg ik natuurlijk morgen tegen die serveerster, wij willen er ELK één. Wedden dat ze dat niet gaat snappen. Niet dat ik nou mijn eten al aan het plannen ben of zo, maar ik kreeg wat adresjes van de hoteleigenaar in mijn handen gedrukt toen ie aan mijn getailleerde uiterlijk zag dat ik een kenner ben. Supermooi hotel, grote kamer, wifi in orde, mij hoor je niet klagen. Eerst zo de bisonburger en dan morgen kijken of ik er een in zijn natuurlijke omgeving kan spotten, en dan bedoel ik niet de keuken.

 

Door naar dag 11