U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Dag 1 Een lange dag

Vanochtend om half 8 kwam de taxi en met een beetje file onderweg zaten we om 9 uur ingecheckt en alleen nog met een rugzak aan de koffie. Vlucht naar Frankfurt vertrok een half uur later waardoor we geen 1 uur en een kwartier overstap tijd op Frankfurt hadden maar slechts 45 minuten. Nou lijkt dat veel, ik was nog nooit in Frankfurt geweest dus wisten wij veel. Nou de stappenteller sloeg op hol, uitstappen en 35 minuten lopen. We moesten van Hal A02 naar Z58. Ja dat dacht ik ook, dat ligt vast niet naast elkaar. We waren de laatste die het vliegtuig in stapte. Een enorm ding (dubbeldeks 747) afgeladen met Dubbel D (duitsers en denen)

We hebben premium geboekt (extra beenruimte) en dat was helemaal top, ik heb nog nooit zo ruim gezeten, eigen tafeltje, tv en gewoon wifi, super goed eten met zowaar echt bestek van metaal. Hele goede verzorging, 5 sterren compliment voor Lufthansa premium. Wat mij betreft mogen ze bij ons gewoon kuilen graven in de zomer op het strand, hebben ze wel verdiend. Het blijft een zit 10,5 uur vooral als je een mega goed batterypack voor je tablet koopt en deze in je koffer stopt….hij zit nu nog wel vol, dat dan weer wel. Maar ik heb de hele weg films zitten kijken op mijn eigen schermpje wat je uit je stoel kon halen. Op Denver airport ging het minder snel, 4 douane beambten die behalve 8 vingerafdrukken, 6 iris scans, 3 fouilleringen en 2 psychische tests bij je afnemen (je wil toch ook geen terrorist meer worden dan...) 450 mensen moesten weg werken (2 uur in de rij…) Tuurlijk krijg je dan geen bom aanslag meer, die terroristen vallen in slaap voordat ze door de paspoort controle heen zijn.

Huurauto opgehaald, zegt ie man u gaat 3 weken heuveltje op, heuveltje af ik zou toch een groter modelletje een 8 cilinder met iets meer trekkracht. Tja, beetje bijbetalen maar wel een GMC. Een GMC – Arcadia nog nooit van gehoord, zal morgen wel foto maken. Wat een bak leren bekleding, full options er gaan zelfs lampjes in je spiegel branden als er iemand in je dode hoek zit en nog meer van dat soort onzin. Even snel langs een supermarkt, iets te eten gescoord en 10 minuten later het Quality inn hotel in. Moet eigenlijk gaan slapen nu want Nederlandse tijd is 3:52 en hier 19:52…kijk of ik het nog een half uurtje vol hou en dan onder de wol…

 

Dag 2 Peak to Peak route

Vannacht werden we om 3 uur wakker, mijn telefoon ging af een leverancier van werk had wel gelezen dat ik op vakantie was, maar wilde toch nog even…tuut…tuut…tuut…wat een dwaas. Klaarwakker ook vanwege het tijdsverschil nog wat proberen te slapen, maar nee hoor lukte niet. Ontbijt was vanaf 6 uur, dan dat maar. De supermarkten zijn 24 uur open hier dus liepen we om 07.00 in de supermarkt inkopen te doen (coolbox, waterflesjes, tomaatjes, sla etc…). Toen nog even de mokken gevuld met koffie, uitgecheckt en hop naar de bergen.

De peak to peak route, na 20 minuten doemden de rocky mountains voor ons op, waanzinnig mooi. De route was 190 km maar daar hebben we de hele dag over gedaan. Nog even langs Nederland geweest (een bergdorpje naar ons vernoemd) en onderweg een eland zien badderen. Super leuk. Nieuw hotel in gedoken en op tripadvisor gekeken wat hier een lekker restaurant was. We kwamen al snel op georgia’s barbecue. Salade en vlees. Maar wat een systeem. Je gaat niet eerst aan een tafeltje zitten, nee, je gaat naar de bar, besteld daar in een keer alles wat je wilt hebben. Dan krijg je een soort GPS mee zodat ze weten waar je bent gaan zitten en in 10 minuten krijg je de hele santakraam op tafel. Rare tent maar supergoed. Na 45 minuten sta je weer buiten, Amerikanen houden niet van lang tafelen, logisch ze eten 8 x per dag anders zouden ze nergens tijd voor hebben. Morgen dieper de Rocky mountains in, dus dat belooft weer veel mooie plaatjes.

 

Dag 3 Trail ridge road

Vannacht geslapen in de “twin peaks” super 8. Ik ben geen fan van super 8 hotels, maar ze hebben altijd hele mooie en schone kamers. Het ontbijt ziet eruit alsof je een week vergeten bent om boodschappen te doen en probeert nog iets in elkaar te flansen met wat je hebt, ruk dus. Lekker buiten de deur verantwoord wezen ontbijten. De batterij van mijn muis hield ermee op dus ik even een batterij kopen, had er 1 nodig, gaan alleen per 20, ik heb nu voor 10 jaar voorraad. Daarna nog een koffie bij de starbucks gescoord.

We hadden ook nog een (luxe) probleem. De gopro dashcam past niet op het dashboard, de ruit is zo schuin, lukt niet. Met buddies (je weet wel die ouderwetse kneedgum waar je posters mee kan plakken) en de deksel van een wekpot (nee dat is geen dame die je wakker maakt ‘s ochtends) een standaard gecreeërd, problem solved.

Toen via de fall river entrance station (ingang nationaal park Rocky mountains) de bergen in. Bij het ranger station gelijk twee mooie caps gekocht. De nieuwe die we pas hadden gekocht blijven nieuw want die liggen nog thuis in de kast, vergeten in te pakken. Ook hele leuke souvenirs gekocht (teasertje voor de kids), je kan blijven shoppen in die berghut-winkeltjes. Maar goed, de bergen in,dat moet dan wel via twee bergpassen. De z.g. trailridge road. Lekker regen en onweer op de top, hebben we dat ook maar gehad. Verschil tussen boven en beneden ruim 25 graden, beneden 29 graden, op de top 4 graden.

Talloze keren gestopt vanwege uitzicht en om wat plaatjes te schieten, helaas hing er veel nevel, je zit immers op 4km hoogte dus de wolken spelen je ook parten. Op de terugweg zag mijn vrouw een prachtige beek met een  groot naaldbomenbos erachter en daar langs een picknick bankje. Daar gaan wij onze lunch nuttigen riep ze vastberaden. Nou had ik al eerder vandaag twee keer de kont van een beer het bos in zien lopen, en als er dan ook nog van die waarschuwingsborden staan, dus zo vlak bij de bosrand met eten, ik ben niet zo’n held. Mijn vrouw wel, die gaat gewoon met haar rug naar de bosrand toe zitten en genieten van de natuur. Ik niet hé, ken je de start houding van Daphne Schippers vlak voor het startschot? Zo zit ik mijn lunch te eten. Je bent daar moederziel alleen in een bos met een koelbox vol berenlekkers.

Snel de lunch genuttigd dus. Wat een fantastische dag, bekijk de filmpjes en foto’s maar eens, die smalle randjes langs de afgrond, ah joh, maakt niet uit of je nou van 2km naar beneden valt of van 4km dus dat is overal gelijk. Was best nog stevig stukkie door de bergen, bossen en valleien maar we zijn in het hotel, vanavond laten we het eten maar bezorgen, was een behoorlijk inspannende dag. Wandelen op 4km hoogte eist zijn tol blijkbaar we zijn beiden uitgeteld.

 

Dag 4 Geen warm water wel stromend water

Vandaag moesten we ons verplaatsen van Dillon (Skioord in de Rocky Mountains) naar Grand Junction (Colorado National monument park) een rit van ongeveer 325 km. Onderweg 2 stops gepland, glenwood springs (badderen in natuurlijk verwarmt water) en Rifle Falls stevige wandeling naar een waterval.

Om 10.30 stonden we al voor de deur bij het Glenwood springs resort, dat wil zeggen 150 meter vanaf de deur, zolang was de rij met mensen die ook wilde badderen. Wachtijd om een kaartje te kopen ongeveer 2 uur. Zo te zien waren wij de jongste, voor de rest stonden er alleen maar Amerikanen die eruit zagen alsof ze 95+ waren, dus dat water hielp blijkbaar ook niet echt. Het was toen al 28 graden en dan 2 uur in de zon wachten, nee gaan we niet doen, we rijden wel door naar Rifle Falls en pakken we de tussendoorweg door Glen Canyon. (Weg die op palen door een canyon is gemaakt), was supermooi.

Toen vanaf de snelweg nog 15 kilometer maar volgens de TomTom nog wel dik een half uur, hoe kan dat dan? Het kan! Hobbel de bobbel, overstroomde stukken weg die vol met keien en zand lagen, tegenliggers terwijl het hele weggetje  1 auto breed was, ja hoor daar staat een parkranger. Tot onze spijt moeten wij u meedelen dat er geen enkele mogelijkheid is om uw auto te parkeren, het is vol omdat iemand zijn bruiloft bij de waterval vierde. Nou dat huwelijk valt gelijk in het water zeg maar.

Ik heb niet vier winterbanden van die 4-wheel drive versleten, bijna 9 keer een helling achteruit moeten rijden voor tegenliggers, zowat 4 herten op de motorkap gehad en die hele auto onder de bagger om nu te horen dat het vol is. Hoe kan 5 hectare natuurpark nou vol zijn als er 12 auto’s op de parkeerplaats staan? Oh….ik hoor net dat er in het park nog een parkeerplaatsje vrij is, rijdt u maar door u komt over 100 meter een ranger op een mountainbike tegen, die geeft u wel aan waar te parkeren. Ja hoor, een stoere ranger op de fiets. Zij wees mij een plek aan daar paste een smart nog niet overdwars in, laat staan dat gevaarte van ons. Uiteindelijk toch een plekje gevonden.

Flinke klim naar boven maar de moeite waard, zie de foto’s en filmpje. Op naar het hotel. Tophotel, hele grote kamer super groot bed en op 5 km afstand een Texas steakhouse, daar lekker gehapt en nu nog even uurtje football kijken. In dit hotel blijven we 4 nachten, ook wel eens lekker. Morgen staan er 2 stevige wandelingen in de bergen op het programma die we voor 13.00 uur moeten afronden omdat er in de middag onweer wordt verwacht, dan wil je daar weg zijn.

 

Dag 5 Langs randjes lopen

Eindelijk een keer doorgeslapen tot 7 uur. De jetlag is onder controle, vroeg ontbijten, wandelschoenen aan en een half uurtje rijden naar Colorado National monument, 1 van de vijf bezienswaardigheden van het Colorado Plateau. Gewapend met voldoende water, iets te eten en zonnebrand in de rugzakken, beginnen we aan de 1e trail. Langs  het randje van de canyon steeds dieper de canyon in. Ging super gemakkelijk, zon zat nog achter de wolken en we liepen langzaam aan naar beneden. Na ongeveer 50 minuten lopen kwamen we aan het einde van de rimtrail en begon de trail naar widow-rock.

Lekker positieve naam, ik heb me laten vertellen dat het niet zo is dat vrouwen hun mannen daar van de rots duwde maar dat er nog een tweede zelfde rots omhoog stak en die helaas naar onderen gedonderd is een aantal jaren terug. Ook hebben ze er maar hekken omheen gezet, iets waar ik met mijn hoogtevrees heel blij mee ben. Ik vind het 2 treden keukentrapje al verschrikkelijk qua hoogte. Na 1,5 uur in totaal moesten we die 1,5 uur weer terug, inmiddels rond het middaguur en dik 15 graden warmer en…..omhoog lopen, niet stijl, maar wel constant. Nou daar hebben we lekker calorieën op verbrand. Eenmaal boven dronken we beiden 2 waterflessen leeg.

Nog even met de auto naar het hoogste punt gegaan om grote roofvogels te spotten, ook gezien maar vanaf grote afstand. Weer een topdag, zie het filmpje en de foto’s. Douchen en happie eten. Morgen staat er een hele zware trail op het programma met een onheilspellende naam, “devils kitchen” dat belooft wat.

 

Door naar dag 6