U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Dag 17 Trails naar Sol Duc falls, Madison falls & Hurricane ridge

Gisterenavond gelachen, Sylvia had via tripadvisor (zo zoeken wij altijd restaurantjes) een leuke pizzeria gevonden met lekkere pasta’s etc. Wij naar binnen, twee dames in een sjiek jurkje vroeg of wij wilde eten, nee we willen twee kuub openhaard hout nou goed. Tuurlijk willen we eten, wij kregen een tafeltje ongeveer midden in het restaurant. Sylvia zei, is wellicht wel lekker om een wijntje bij het eten te nemen. In dit restaurantje was dat niet de bedoeling, daar neem je een gerecht bij je wijntje, de wijn was namelijk 2x zo duur als een hoofdgerecht. Bleek een sjiek tentje te zijn, wij allebei een soepje en een pasta besteld en twee biertjes van de tap, bier en pasta, prima combinatie vond mijn creditcard. Eerlijk is eerlijk, ik heb nog nooit zo lekker gegeten, ik heb ook nog nooit zo snel dollars voorbij zien vliegen, het blijft mafia he, die italianen.

Vandaag, Thunderstorms, bliksem, hagel en sneeuwval boven de 1100 meter. Wij zitten op 500 meter (de trails). We zouden twee trails gaan lopen. Tja, wat gaan we doen, we gaan gewoon en we zien wel ter plekke (50km verderop) hoe het weer is. Nou, viel mee, dus wij een uur heen en een uur terug lopen en de regenjassen mee. Nou op de terugweg hadden we die nodig, beetje glibberig hier en daar maar was goed te doen. Op de terugweg nog langs een andere waterval. We zouden ook nog Mount Olympic oprijden naar de sneeuwzone, maar de berg zat compleet in de wolken en dan heb je uitzicht van niks. Morgen, gaan we dat toch alsnog doen onderweg naar het nieuwe hotel. Ben benieuwd.

Dag 18 Ladies en Gentlemen......."we got them".

Gisteren konden we vanwege het slechte weer niet “Hurricane Ridge” op. Hurricane Ridge is een plek waarvandaan je de “mount Olympic range” kan overzien. Olympic national park is zo groot en ruig dat er maar weinigen zijn die ooit op mount Olympic zelf zijn geweest. Om je een idee te geven hoe groot het nationale park is, hier even wat cijfertjes.

- ruim 3.700 vierkante kilometer groot, ongeveer 1 derde van België
- 92% van deze oppervlakte is ruige wildernis en niet begaanbaar zonder gids en de juiste uitrusting
- 5.000 km aan rivieren, beken en watervallen
- 60 ontdekte gletsjers, jaarlijks worden er weer nieuwe ontdekt
- 1.200 regio specifieke planten en bomen soorten, 35 reptielen en amfibieën
- 40 vissoorten, 300 vogelsoorten en 56 soorten zoogdieren waarvan 24 in zee
- het kan er maximaal 22 graden worden en minimaal -30

Je kunt het dus niet even in een weekje verkennen, je kunt hooguit de hoogtepunten bekijken. Daarnaast kan elk weertype in elk seizoen voorkomen, het kan sneeuwen in juli en 20 graden worden in december. We zijn een dag of 5 aan verschillende kanten van het park geweest, zo loop je in het regenwoud en sta je de volgende dag in de sneeuw. Voor de kust kun je orca’s spotten, heel divers gebied.

Vandaag hadden we geluk, de meeste van de regenwolken waren weggetrokken en de weg was vrij gegeven om omhoog te rijden (36 km) naar de top van de berg tegenover mount Olympic. Eerst zagen we wat herten maar in de verte in het gras zag Sylvia 3 kleine zwarte mormels lopen op 7-800 meter afstand. Ingezoomd met de camcorder, ja hoor zo supergaaf moeder beer en twee cubs. Hoe gaaf is dat. We weten niet wat het is, maar wij hebben iets met beren. Het is zo gaaf om die in de vrije natuur te zien. Uiteindelijk kwamen ze steeds dichterbij en verdwenen ze in het bos voor ons, geen goed idee om daar dan nog een rondje te lopen, dat hebben we dan ook maar niet gedaan. Al 18 dagen proberen we ze te spotten maar vandaag is het dus gelukt. Een reis naar USA zonder beren is niet compleet.

Daarna de berg weer af en naar ons hotel in Lakewood (50km van seattle airport) gereden. In dit hotel blijven we tot onze terugreis naar NL woensdag. We hebben natuurlijk weer de binnendoor weg genomen en werden beloond met bold eagles aan de kust, fantastisch. Staan nog paar dingen op het programma. We willen nog naar mount Rainier (hoogste berg van deze regio) schijnt spectaculair te zijn maar moet je mooi weer voor hebben en dat is het en blijft het! We gaan nog naar Snoqualmie falls, mega waterval op een uurtje rijden van het hotel. En we gaan nog een dagje shoppen.

Dag 19 Snoqualmi falls

Vandaag relaxt dagje, snoqualmie falls bekijken slechts 65 km hier vandaan en onderweg nog wat shoppen (komen er langs onderweg). Geen lang verhaal dus vandaag. De dashcam hebben we vandaag niet aangehad, we zitten nu in stedelijk gebied, daar valt weinig aan te filmen. Veel snelwegen en kilometers lange bebouwing van huizen, kerken, en restaurants. Dus het is wel lekker dat we even de stad uit reden. Stad is niets voor ons, zodra we gebouwen zien begint het te jeuken, weg hier. Zoals jullie zien in het (korte) filmpje en de enkele foto's was de waterval geweldig. Wij stonden vanaf drie-vierde vanaf de grond op een plateau te kijken op denk ik 40 meter afstand en daar werd je al nat. Er waren slechts 40 parkeerplaatsen, terwijl (is vandaag zondag) de hele buurt uitloopt naar die waterval. Toch maar even kijken, ja hoor, ik kom aanrijden en de eerste auto gaat weg, ik heb weer eens parkeermazzel. Ergens in het bos geluncht en daarna binnendoor weer terug. Alweer een mooie dag. Morgen gaan we naar mount Rainier, deze is nog helemaal besneeuwd, we zien hem al liggen vanuit de bovenverdieping van het hotel. Flinke rit, want we gaan eromheen rijden, dus vroeg vertrekken en genoeg proviand mee. 

 

Dag 20 Mount Rainier national park

Vandaag Mount Rainier. De hoogste berg van de Cascade Mountain range. Mount Rainier is iets meer dan 4.100 meter zeg maar 500 meter lager dan de hoogste berg in Europa (Mont Blanc). Mooie van deze berg is dat ze er een nationaal park van hebben gemaakt. Dat betekent dat ze al bijna 80 jaar bezig zijn om wegen te maken uitzichtpunten, beschermde gebieden etc. Omdat het afgelopen dagen goed weer is geweest is de complete rondrit om de berg open. Alleen het Sunrise en Paradise gedeelte (stond wel op ons lijstje) lukt niet daar zijn ze nog sneeuw aan het ploegen.

Genoeg mooie natuur te bekijken. We zijn vanochtend om 09.00 bij Enumclaw de bergen ingegaan en om 18.00 uur stonden we weer in onze hotelkamer. Lange dag, veel kilometers maar die vreet je weg want om elke bocht kom je weer een uitzicht tegen om van te smullen. Elke keer zeiden we tegen elkaar, dat is toch niet normaal, het kan nog mooier, of nog hoger.

Het schijnt populair te zijn om op je hoogtepunt te stoppen. Aangezien we vandaag het hoogste punt hebben bereikt in de bergen en dit ons laatste uitstapje in de natuur is, is dit ook gelijk het laatste blog. Dinsdag gaan we lekker rustig aan doen, uitslapen, beetje shoppen nog en de reis terug voorbereiden. Woensdag om 12.30 USA-tijd vliegen we rechtstreeks vanaf Seattle op Schiphol waar we Nederlandse tijd Donderdagochtend om 08.30 aankomen. Het was een top vakantie en Oregon en Washington waren vele malen mooier dan wij gedacht hadden. Wij hebben natuurlijk alweer wat ideeën voor volgend jaar, want dit is niet de laatste keer dat wij in deze regio zullen zijn, er zijn hier nog zoveel mooie dingen te bekijken, daarvan hebben we nu slechts het topje van de ijsberg gezien.

We willen iedereen bedanken voor het meebeleven, de reacties op het blog, de Whats-appjes en wat al niet meer. Tot snel in Nederland.